Londra’da 1759 yılında açılan Kew Kraliyet Botanik Bahçeleri (Kew Gardens), dünyanın en büyük ve en çeşitli botanik ve mikolojik koleksiyonlarına ev sahipliği yapan bir koruma alanı. Bu önemli kuruluş, 8 milyon kurutulmuş bitki örneğini dijitalleştirme sürecine başladı.
Yeni girişim, bitki bilimi ve koruma çalışmalarına önemli katkılar sağlamayı hedefliyor.
Geçmişi Kraliyet ailesinin şahsi kullanımına tahsis edildiği 1200’lü yıllara uzanan Kew Gardens’ta inşa edilen yapılarda çeşitli zihinsel hastalıklardan muzdarip 3. George’tan İngiltere’nin ilk Kraliçesi 1. Mary’ye kadar birçok hükümdar yaşadı.
1759’a gelindiğinde “Egzotik Bahçe”nin kurulması ve gelişmesi, koleksiyonerlerin ellerindeki bitkileri bağışlaması ve çeşitli yapıların inşa edilmesiyle botanikçilerin bölgeye olan ilgisi arttı ve bugünkü Kew Gardens’ın temeli atılmış oldu.
1840’ta “ulusal botanik bahçesi” ilan edilen ve ilk başta 30 hektar alanı olan Kew Gardens, zamanla 132 hektar koruma alanıyla 330 hektara çıkarıldı.
Bugün onlarca sera ve yapının bulunduğu botanik bahçesi, insanlık adına, yok olmak üzere olan bitki türlerinin korunduğu bir bilimsel araştırma alanı olarak da hizmetini sürdürüyor.
Kew Gardens uzmanları, aralarında doğa bilimci ve biyolog Charles Darwin tarafından toplanan örneklerin de bulunduğu, 8 milyon kurutulmuş bitki örneğini içeren tüm arşivlerini dijitalleştiriyor.
Batı Londra’daki bu cazibe merkezinde şimdiye kadar gerçekleştirilen en büyük proje olan bu çalışma, bitki yaşamını gelecek nesiller için korumayı ve elde edilen bilgileri dünya genelinde mümkün olduğunca fazla kişiye erişilebilir hale getirmeyi amaçlıyor.
Projenin amacı:
· Koruma: Hassas ve nadir bitki örneklerinin fiziksel hasar veya kayıptan korunmasını sağlamak.
· Erişim: Dijital veritabanı sayesinde dünyanın dört bir yanındaki araştırmacılar, bilim insanları ve halkın bu bilgilere kolayca ulaşabilmesini mümkün kılmak.
· Bilimsel çalışmalar: Ekosistem araştırmaları, iklim değişikliğinin etkilerinin izlenmesi ve biyoçeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalara katkıda bulunmak.
Bilim insanları, arşivin dijitalleştirilme sürecinin yaklaşık dörtte üçünü tamamlamış durumda. Geriye kalan kısmın tamamlanması için daha fazla iş gücüne ve halk desteğine ihtiyaç duyuluyor.
Bu proje, hem gelecekteki nesillere hem de küresel bilim topluluğuna önemli bir miras bırakmayı amaçlıyor.
