Dünyanın en hızlı ısınan bölgesi olarak tanımlanan Norveç’e bağlı Svalbard takımadalarında, deniz buzları hızla küçülürken kutup ayılarının ortalama boy ve kilolarının arttığı belirlendi. Bilim insanları, bu bulgunun kısa vadede olumlu görünse de iklim krizinin uzun vadeli etkilerine karşı bir güvence sunmadığı uyarısında bulunuyor. Svalbard ile Rusya’ya ait Novaya Zemlya adası arasında uzanan kuzey Barents Denizi,
Dünyanın en hızlı ısınan bölgesi olarak tanımlanan Norveç’e bağlı Svalbard takımadalarında, deniz buzları hızla küçülürken kutup ayılarının ortalama boy ve kilolarının arttığı belirlendi. Bilim insanları, bu bulgunun kısa vadede olumlu görünse de iklim krizinin uzun vadeli etkilerine karşı bir güvence sunmadığı uyarısında bulunuyor.
Svalbard ile Rusya’ya ait Novaya Zemlya adası arasında uzanan kuzey Barents Denizi, küresel ortalamanın yedi katı hızla ısınıyor. Bölgedeki deniz buzları, 20 yıl öncesine kıyasla kış ve ilkbaharda ortalama iki ay daha erken kayboluyor. Bu durum,kutup ayılarını avlandıkları buz alanları ile yavrularını doğurdukları kara üzerindeki inler arasında 200 ila 300 kilometre yüzmeye zorluyor.
Norveç Polar Enstitüsü’nden Jon Aars liderliğindeki bilim insanları, 1995’ten itibaren helikopterlerden atılan uyuşturucu iğneyle 770 ayıyı sakinleştirerek boylarını ölçtü, göğüs çevresine bakarak ağırlık tahmini yaptı. Veriler, kutup ayıların vücut kondisyonunun 2000 yılına kadar düştüğünü, ardından 2019’a kadar yeniden yükseldiğini gösterdi.
Kutup ayıları, Kuzey Kutbu genelinde 20 ayrı popülasyona ayrılıyor ve bu popülasyonların sayısını kesin olarak belirlemek son derece zor. Alaska, Kanada ve Grönland’ın bazı bölgelerinde sayılar düşerken, diğer bölgelerde istikrar ya da sınırlı artış görülüyor. Dokuz popülasyon içinse veri yetersizliği sürüyor.
Barents Denizi’ndeki kutup ayısı popülasyonunun 20 yıl önce 1.900 ila 3.600 arasında olduğu tahmin ediliyordu.
Araştırmacılara göre kutup ayılarının kilo artışı nedenlerinden biri, deniz buzlarının ilkbaharda doğan halkalı fok yavrularını ayılar için daha kolay av haline getirmesi olabilir.
Ayrıca Svalbard’da kalan “yerel” kutup ayıları, iklimin ısınmasıyla bölgeye yayılan sakallı foklar, liman fokları, kuş yumurtaları ve artan ren geyiği popülasyonu gibi yeni besin kaynaklarından da yararlanıyor. Sayıları artan morsların leşleri de ayılar için uzun süreli bir besin kaynağı sağlıyor.
Hollanda’daki Groningen Üniversitesi’nden Jouke Prop, Svalbard’daki kutup ayılarının beklenenden daha uyumlu çıktığını belirterek, bu durumun yok oluşu geciktirebileceğini söyledi: ‘’Ancak deniz buzları tamamen ortadan kalkarsa, bu sistemin ayakta kalması kolay olmayacak’’ dedi.
Kaynak:
