Sosyal girişimler, çeşitli şekillerdeki katkılar ve kollektif hareket olmaksızın potansiyelinin çok arkasında, bir bakıma ‘eksik’ kalabiliyor…
Sosyal girişimlerin tek başlarına faaliyetlerini sürdürmedikleri bir gerçek. Bu yöndeki iş yapış şeklini belirleyen gerekliliklerin başında ekip ruhu geliyor. Ekip sağlandıktan sonra ise diğer ‘temel’ ihtiyaçlara geliyor sıra.
Bu ihtiyaçları,
* Gelir modelleri
– Destekçiler
* Vizyonerler
* Uygun ortam ve koşullar şeklinde sıralamak mümkün.
Sosyal inovasyon, kritik sosyal sorunlarla mücadele ededursun sosyal girişimcilerin kendi ihtiyaçlarını giderecek gelir modelleri ve organizasyonlarının etkisini artırıcı yeni adımlar için paraya ihtiyaçları var. Bunun için risk alabilen destekçiler ve vizyonerlere duyulan gereksinim yüksek.
Potansiyeli yüksek sosyal girişimlerin ortak noktalarının başında aldıkları çeşitli ölçeklerdeki destekler ve çevrelerinde (daha doğrusu çok yakınlarında) bulunan geniş vizyoner ağının katkıları bulunuyor.
Diğer bir gereksinim ise uygun ortam ve koşullar. İşte burada da gelenekseli bir yana bırakmaya hazır kamu ve özel kuruluşların yanı sıra devlet destekleri öne çıkıyor. Söz konusu ortam ve koşulların sağlanması genel itibarıyla bu kapsam eşliğinde gerçekleşiyor.
