Kadınlar iş dünyasında ne kadar atılım yaparlarsa yapsınlar, erkek meslektaşlarıyla aralarında hala bir ücret farkı olduğu gerçeği değişmiyor.
2023’te yapılan bir araştırmanın bulgularına göre, yıl boyunca tam zamanlı olarak çalışan kadın işçiler ortalama olarak erkek meslektaşlarının yüzde 84’ü kadar ücret alıyor. Siyahi ve Hispanik kadınlar daha da az kazanıyor.
Basitçe ifade etmek gerekirse, kadınların emeği göz ardı edilmeye devam ediyor. Sosyal normlar ve klişeler, dengesiz bakım sorumlulukları ve benzer nedenler kadınlar üzerinde sınırlamalara neden oluyor.
Sosyal Normlar ve Stereotipler
Eski nesillerde kadının rolü genellikle ev işleri ve aile bakımı ile sınırlıydı, erkeklere ise iş dünyasında yer alma ve kariyerlerini inşa etme fırsatları veriliyordu.
Günümüzde her ne kadar bu kısıtlamaları aşan kademeli bir evrim yaşanmış olsa da, 2020 yılı pek çok kişi için kadınların geçmişten kaçamadığını gösteren bir uyanış çağrısı oldu.
Uzaktan çalışma ve eğitim alma programları hayata geçince, tam zamanlı bir işte çalışıp çalışmadıklarına bakılmaksızın, evdeki bakım işleri büyük ölçüde kadınların üzerine yüklendi.
ABD Çalışma Bakanlığı’na (DOL) göre, Şubat 2020- Nisan 2020 arası pandeminin başlangıç döneminde erkeklere (10,1 milyon) kıyasla daha fazla kadın (11.9 milyon) işini kaybetti.
Bu süre zarfında, 3.9 milyon erkeğe kıyasla 4,4 milyon kadın işgücünden ayrıldı ve kadınların işgücüne katılım oranı son 35 yılın en düşük seviyesine indi. Ayrıca, eğitimden bağımsız olarak cinsiyetler arasında önemli bir ücret farkı olduğu ortaya çıktı.
Yönetim rolleri ve daha yüksek maaşlar için kadınlar erkek meslektaşlarına göre sürekli olarak göz ardı ediliyor
Genel olarak, kadınların daha az eğitimli erkeklerle benzer ücretler alabilmeleri için ek bir eğitim derecesini tamamlamaları gerekiyor.
Ayrıca, meslekler ve sektörler arasındaki farklılıklar da cinsiyetler arası ücret farkının en büyük nedenlerinden biri. Yılda 30.000 ABD dolarının altında ücret ödenen mesleklerde tam zamanlı çalışan her 3 kişiden ikisi kadın.
Aile bakım sorumluluklarındaki dengesizlik
Kadınlar erkeklere göre orantısız bir şekilde bakım rollerine layık görülüyor. Bu da iş hayatlarındaki zamanı ve verimi sınırlandırıyor. Özellikle 40’lı yaşlardaki kadınlar, hem çocukların hem de ailedeki yaşlı bireylerin yükünü aynı anda dengelemek zorunda kalıyor.
Kadınların ebeveyn olduktan sonra kariyerlerini askıya alma olasılıkları erkeklerden daha yüksek.
Mentor ve Network Eksikliği
Tarihsel olarak kadınlara ‘’bakıcı’’ ve/veya ‘’daha düşük ücretli’’ roller verilirken, şirketlerdeki yüksek profilli roller erkeklere veriliyor. Örneğin, Zippia istatistiklerine göre öğretmenlerin yüzde 74,3’ü kadın, yüzde 25,7’si erkek. Ortalama öğretmen maaşı ise 47,989 ABD dolarına denk geliyor.
Bu arada, CEO’ların yüzde 68,5’i erkek, yüzde 31,5’i kadın ve ortalama CEO maaşının 192.260 ABD doları olduğu belirtiliyor.
Liderlik veya yüksek maaşlı pozisyonlarda daha az sayıda kadın olması, yeni nesil kadınlar için daha az sayıda kadın mentor anlamına geliyor.
Irk ve etnik köken de ücret farklılığında kendini gösteriyor Tam zamanlı, yıl boyunca çalışan kadın işçiler için Hispanik olmayan beyaz erkeklere göre farklar aşağıda sıralanıyor:
· Asyalı Amerikalı kadınlara, Hispanik olmayan beyaz erkeklere ödenen her bir dolar için 89 sent ödeniyor.
· Siyahi kadınlara her bir dolar için 66 sent ödeniyor.
· Yerli Hawaiili ve Pasifik Adalı kadınlara her bir dolar için 61 sent ödeniyor.
· Latin Amerikalı kadınlara ber bir dolar için 52 sent ödeniyor.
· Amerikan yerlisi kadınlara her bir dolar için 55 sent ödeniyor.
İşyerinde ayrımcılık, özellikle beyaz olmayan kadınların iş başvurularında caydırıcı etken olabiliyor. Cinsiyete özgü çok çeşitli aksaklıklar söz konusu olduğundan, cinsiyetler arası ücret farkının hızlı bir şekilde düzeltilmesi pek mümkün görünmüyor.
Bu farkın kapanması için, kadınların çıtayı yükseltmek adına nesilden nesile sıkı bir şekilde çalışmaya devam etmesi ve liderlerin açığı kapatmaya yardımcı olacak kararlar almasıyla sistemik bir değişim gerekiyor.
Esnek çalışma saatleri, uzaktan çalışma ve kariyer gelişimi ve/veya mentorluk programları gibi iş fırsatları yaratmak, kadınlara bakım sorumluluklarını dengelemeleri için destek sağlarken aynı zamanda sektör genelinde eksik olan kaynakları da sunabilir.
Önümüzdeki on yıl ve sonrasında işgücünün nerde olacağını ve kadınların mevcut sorunlardan hangileriyle mücadele etmek zorunda kalacağını zaman gösterecek, ancak şansımız varsa eşitlik ufukta görünüyor.
Kaynak:
