İnsanın toprakla olan bağı, farklı hayatlarda değişik hikayelerle karşımıza çıkıyor. Barselona’da yaşayan ve bu yıl 100. yaşını kutlayan Joan Carulla Figueres, hayata sımsıkı bağlı ve bir asrı geride bırakmış bir senteneryan.
Figueres, 1930’lu yıllarda İspanya iç savaşı döneminde yaşanan kıtlıkta patatesle hayatta kalarak sonrasında da vejetaryen yaşamı sürdüren ve yıllar sonra şehrin ilk ‘’çatı bahçesini’’ hayata geçiren bir toprak aşığı.
Joan’in gökyüzü bahçesi sıradan bir bahçe değil. Kırktan fazla meyve ağacı, yılda 100 kilogram üzüm veren asmaları, sebzeleri ve kendisi için çok değerli olan patatesleri var.
Gökyüzündeki bu bahçe, şehirde permakültür deneyimini yansıtan en güzel örnek olarak çıkıyor karşımıza. Yağmur suyunu depolayarak kurak zamanlarda bahçenin su ihtiyacını karşılayabilir, her türlü organik atığı gömerek kompost elde ediyor.
Joan kendisini ‘’sevgi oluşturan bir kişi’’ olarak tanımlıyor
Zor ve acı dolu çocukluk günlerinden sonra onu patatesleri ile dünyaya bağlayan sevgiyi hayatta tutmak için bahçesine harcadığı emek ve yediği taze, zehirsiz sebze ve meyvelerden oluşan diyet, onun yıllarına hayat katmış gibi duruyor.
Joan’in iç ısıtan ‘’Onun Yeşil Yüzyılı’’ adlı 6 dakikalık bir belgesele sığdırılmış olan yüzyıllık hikayesinden alınacak çok ders var.
Yıkımın acılarını sevgi tohumlarına dönüştürmüş ve toprağı, bitkiyi, insanı evrensel bir sevgide birleştirerek yolunu çizmiş, pek çok insana ilham kaynağı olabilecek bir kişilik. Çocuklara, gençlere, ziyaretçilere her zaman bahçesini açık tutmuş ve böylece sosyal hayatın içinde kalmış bir hümanist.
Bu uzun yaşamın arka planında genetik etmenlerin oynağı rol yadsınamaz olsa da, hiç sigara ve alkol tüketmeden vejetaryen bir diyetle beslenerek uzun ve sağlıklı yaşamın sırrını ve mümkün olabileceğini bizlere fısıldıyor.
Kaynak:
Görsel kaynak:
Photograph: Paola de Grenet/The Guardian
